• تاریخ: آبان ۲۰, ۱۳۹۶
  • شناسه خبر: 9151

بوی خونین آب/جنگی که خودمان رقم می زنیم

جنگ آب مدتی است که به طور جدی شروع شده است و این جنگ دامان همه مردم را بزودی خواهد گرفت؛ اما این جنگ ابتدا قشر ضعیف و نیازمند جامعه را که در روستاها زندگی می کنند نشانه گرفته است و روستاییان حاضر در مناطق کم برخوردار حتی ...

به گزارش نسیم زنجان، چندسالی است که کشورمان درگیر کم آبی گشته و نگرانی ها پیرامون اتمام این سرمایه الهی و گرفتارشدن جامعه ما در اختلافات و حتی دشمنی بر سر ماده ارزشمندی به نام آب، روز به روز افزایش می یابد.

بحران آب موجود در کشور و خسارت به وجود آمده از آن دیگر از حد انتظار گذشته و به نهایت حد خود یعنی نابودی اقتصادکشاورزی و ناتوانی در تامین آب شرب تبدیل شده است و این مساله جغرافیای خاصی را در برنمی گیرد بلکه شامل همه نقاط کشور می شود .

وقتی به روستاها سفر می کنیم و از ریش سفیدان آن ها در مورد نحوه به وجود آمدن روستای خود در مکان فعلی را جویا می شویم همگی از وجود چشمه پر آب در آن محل خبر می دهند و می گویند وجود آب بود که باعث شد ما در این محل سکونت داشته باشیم.

اما همین روستاییان امروز از بحران آب و نبود آب شرب حتی برای آشامیدن خبر می دهند و آن روستاهایی هم که آب دارند از ترس اینکه مبادا روستای آن ها نیز با کمبود آب مواجه شود اجازه انتقال آب از روستای خودشان به روستای همجوار که با کمبود آب مواجه است خودداری می کنند.

در دهه های گذشته کشاورزی تحت تأثیر ارائه مجوز به چاه های غیرمجاز و عدم برخورد قانونی با آنها به شدت گسترش یافت و برداشت بی رویه آب در کنار توزیع زیاد و غیر کارشناسی کود شیمیایی به آب های زیر زمینی، نه تنها حجم آب های در دسترس را کاهش داد، بلکه به نیتراته شدن منابع آب موجود نیز منجر شد.

در استان زنجان حدود ۹۴۱۵ حلقه چاه غیر مجاز وجود دارد که خود خبر از عمق فاجعه می دهد و نباید فراموش کرد که عدم مدیریت صحیح در گذشته و نبود تلاش جدی برای پلمپ کردن این چاه ها روز به روز بر بحران آب در روستاهاکمک کرده و نتیجه آن  افزایش مهاجرت روستاییان و بروز بیماری ها در بین مردم روستا خواهد شد.

جنگ آب مدتی است که به طور جدی شروع شده است و این جنگ دامان همه مردم را بزودی خواهد گرفت؛ اما این جنگ ابتدا قشر ضعیف و نیازمند جامعه را که در روستاها زندگی می کنند نشانه گرفته است و روستاییان حاضر در مناطق کم برخوردار حتی برای مصارف ضروری خود نیز آب کافی را پیدا نمی کنند.

این روزها نزاع بر سر یک لیوان آب به سمت درگیری های فیزیکی در برخی از روستاهای استان نیز کشیده شده است و اگر چاره ای جدی اندیشیده نشود قشر روستایی استان که مردمانی قانع و کم توقع به شمار می روند دست به مهاجرت زده و هزینه های گزافی را در شهرها برای دولت رقم خواهند زد.

مسئولان ذی ربط اگر بخواهند می توانند با یک اقدام ضربتی در جهت مدیریت صحیح آب و فرهنگ سازی در زمینه مصرف درست آب در حوزه های مختلف، از نابودی روستاها که هم در امنیت غذایی و هم امنیت دفاعی کشور دخیل هستند جلوگیری کنند.

جنگ آب در روستاهای زنجان دیگر صرفا یک داستان ساختگی نیست؛ بلکه واقعیتی است که این روزها روستاییان را به جان هم انداخته است. روستاییان راه چاره این بحران را می دانند و فقط گوش شنوایی می خواهند که پای صحبت های آن ها بنشینند و این روستاییان حاضرند در تامین و انتقال آب حتی مشارکت مالی و جانی لازم را نیز انجام دهند.

اما این روزها مسئولان ذی ربط صرفا کار آسان را که همان مبارزه با آب خواران و حفاران چاه های غیر مجاز است را کنار گذاشته و هر روز بیشتر از آنکه درباره راهکارهای اساسی برای رفع این معضل استفاده کنند از بحران آّب و نبود آب یا کمبود آب صحبت می کنند و روز به روز نیز برآمارهای فاجعه انگیز خود نیز می افزایند.

جنگ، جنگ آّب و جنگ بر سر آبروی مردمانی اصیل است که در حصار مدیریت غلط عده ای منفعت طلب گرفتار شده اند. مدیرانی که پشت میزنشینی را به کار و اقدام جدی در جهت حل این بحران ترجیح داده اند.